Uzależnienie od pracy

Pracoholizm
Kiedy mówimy o kimś „pracoholik” to ciągle jeszcze niesie to znaczenie pozytywne – ktoś jest oddany pracy, pracowity, ambitny. Jednak gdy bliżej przestudiujemy, co oznacza ten termin i z czymś się wiąże, to jasnym stanie się, że to wcale nie jest pozytywny termin. Jak to się zazwyczaj dzieje w sferze uzależnień, kiedy dana czynność czy substancja przejmuje kontrolę nad naszym życiem, potęguje szkody w naszym życiu, sprawia, że czujemy się coraz gorzej, podobnie jest przypadku uzależnienia od pracy. Temat pracoholizmu jest ciągle badany i na pewno nie można każdego, kto dużo pracuje i lubi swoją pracę określać jako „pracoholika”. Jednak warto się przyjrzeć swojemu stylowi życia i sprawdzić czy faktycznie zachowujemy równowagę miedzy pracą a życiem osobistym.
Co może być sygnałem ostrzegawczym?
- Jeśli myślisz o pracy w swoim czasie wolnym, podczas weekendu,
- Jesteś pracą znudzony, choć wcześniej lubiłeś ją,
- Jesteś cały czas w gotowości odebrać telefon służbowy,
- Źle się czujesz kiedy nie pracujesz, odczuwasz poczucie winy, choć to są dni wolne od pracy,
- Masz problemy ze snem i wypoczynkiem,
- Nie delegujesz zadań innym, również z obawy, że zostaną one wykonane gorzej od Ciebie,
- Nie interesują Cię inne tematy, rozmawiasz jedynie o pracy w czasie spotkań ze znajomymi,
- Rezygnujesz z możliwości zwolnienia, pomimo choroby,
- Właściwie nie ma Cię w domu, bo masz w zwyczaju zostawać po godzinach w pracy.


Uzależnienia od pracy nie należy traktować jako analogię uzależnienia od alkoholu. Nie można z opisu choroby wyrzucić alkohol i zamiast niego podstawić pracę. W pracoholizmie sprawa wygląda nieco inaczej, choć są pewne elementy styczne. Warto przy tym dodać, że zdarza się, że osoba uzależniona od alkoholu, utrzymuje abstynencję od substancji, ale zaczyna wypełniać pracą całe swoje życie. Nie ma w tym trzeźwienia, dbałości o siebie, swoje relacje czy rozwój. W każdym aspekcie życia pojawia się praca, a właściwie przymus wykonywania jej, ciągłego się nią zajmowania, szukania potwierdzenia własnej wartości poprzez nią. Tak żyjąc, nie ma mowy o faktycznym trzeźwieniu, dbaniu o siebie i swoich bliskich, odbudowywaniu relacji z innymi, spędzaniu czasu na rozwijaniu swoich zainteresowań. A to właśnie jest ważne w zdrowieniu.


Praca może dawać radość i satysfakcję, możliwość uczenia się nowych rzeczy, jak i przekazywania ich innym. Środki uzyskiwane z pracy są przeznaczane na życie prywatne, rodzinę, realizację swoich celów pozazawodowych. Praca nie jest wyznacznikiem poczucia własnej wartości. Własne potrzeby, czas na odpoczynek, relacje z innymi stanowią ważną część życia. Jeśli osoba intensywnie pracuje, ale potrafi oddzielić życie zawodowe od prywatnego, to często jest to tzw. entuzjasta pracy.


Są osoby, które mimo niskiego zadowolenia z pracy, a czasem wręcz zupełnego braku zadowolenia z niej i efektów swojej pracy, czują psychiczny przymus by pracować. Z jednej strony praca daje im poczucie wartości, ale ten częsty brak zadowolenia z efektów przytłaczała je, czego konsekwencją jest zaniżona samoocena i stres. Perfekcjonizm i związana z nim chęć, by zadanie wykonać idealnie, powoduje, że osoby te bardzo dużo czasu poświęcają na pracę, zaniedbując lub nie pozwalając sobie na życie prywatne. Takie osoby są określane mianem pracoholików.


Choć pozornie wydawać się może, że to żaden problem, bo to „przecież praca”, to jednak skutki i dla pracoholika, jaki dla jego rodziny są ogromne. Zarówno w sferze zdrowia psychicznego, emocji, jak i życia rodzinnego.


Jeśli czujesz, że możesz mieć problem uzależnieniem od pracy, zgłoś się do któregoś z naszych ośrodków w Bielsku-Białej, Żywcu, Czechowicach-Dziedzicach czy Pszczynie i pozwól sobie pomóc. Pomocy udzielamy bezpłatnie.

 

Pomocy udzielamy w ramach dofinansowaniu ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych będących w dyspozycji Ministra Zdrowia.